DONOR? NEE.

Donor? Nee.

Vorig jaar belandde bij mij het briefje in de brievenbus. Wilde ik donor worden? Ik had er van tevoren al over nagedacht, omdat ik wist dat dit briefje ooit in de brievenbus zou vallen. Nee, was mijn antwoord. Maar waarom ik er uiteindelijk voor heb gekozen om geen donor te worden, en hoe ik deze keuze heb gemaakt, dat lees je vandaag in dit artikel.

De keuze

Op zich hoefde ik er niet lang over na te denken. Ik vond het idee van donor zijn gewoon niet fijn. Het idee dat je na je dood je organen kwijt raakt. Je hebt ze natuurlijk niet nodig, maar het zat me toch niet lekker. Alleen je helpt wel mensen, mensen die het nog nodig hebben terwijl jij de organen niet meer nodig hebt. Het is een moeilijke keuze, maar je maakt de keuze voor je familieleden later wel makkelijker. Uiteindelijk koos ik toch voor nee, het voelde gewoon beter.

Leven na de dood

Je weet niet of het bestaat, niemand weet of het bestaat. Het leven na de dood. We durven er op de één of andere manier niet in te geloven. Maar stel dat het verder gaat, en jij bent je organen kwijt? Stel dat we als geesten verder gaan, of misschien gebeurd er iets wat we niet eens kunnen beseffen.

Mijn lichaam

Ik vind het niet fijn als mensen aan mijn lichaam zitten. Ik haat het om naar de dokter en naar de tandarts te gaan. Ik ben altijd heel erg zenuwachtig. Misschien omdat er bij de tandarts ooit de verkeerde kies was getrokken, waardoor ik weer een heel traject moest doorlopen.

Alleen ik wil mijn tijd gewoon niet doorbrengen in ziekenhuizen of iets dergelijks, zelf niet om mijn organen te verwijderen en aan iemand over te geven. Het is mijn lichaam en het zijn mijn organen, ik vind het een raar idee om dat weg te geven. Ik laat mijn lichaam liever precies hetzelfde, voor en na mijn dood.

Nee.

Uiteindelijk kruiste ik het antwoord nee aan. Het kaartje ging de volgende dag al in de brievenbus.

  • Reacties ( 18 )

  • avatar
    Claudia

    Goed dat je je keuze hebt door gegeven. Ik ben wel donor, ik zou het niet over mijn hart kunnen verkrijgen als ik 20 mensen zou kunnen redden of hun leven beter zou kunnen maken en het niet zou doen.

  • avatar

    Je hebt een keuze gemaakt en deze staat nu zwart op wit en dat is toch eigenlijk ook gewoon erg belangrijk. Wat vervolgens jouw keuze is, is aan jezelf. Ik ben wel donor, want daar voelde ik me goed bij. Net zoals dat ik bloeddonor ben.

  • avatar
    me

    Als je maar een keuze maakt, dat is het belangrijkste. Zelf ben ik al donor voordat het geregistreerd werd, ik ben van mening dat mijn organen anderen van dienst kunnen zijn als ik er zelf niets meer aan heb maar iedereen moet dat voor zichzelf uitmaken, als je maar registreert, wat je antwoord ook is. ;)

  • avatar

    Het beslissen of je donor wil zijn, is helemaal je eigen keuze en je bent ook niemand verplicht om ‘ja’ geantwoord te hebben. Het is je volste recht om zelf te beslissen wat er met je lichaam gebeurt :-) liefs!

  • avatar

    Het is een hele bewuste keuze geweest en dat is goed! De keuze is aan jou wat je met je lichaam doet ook als je dood bent. Ik heb de keuze ook gemaakt en heb aangegeven dat mijn familie het mag beslissen, zij weten wat ik wil. Ik ben altijd bang dat als er staat dat ik donor ben dat ze niet alles meer voor je doen om je te redden ook al zeggen ze dat het niet zo is. Als ze echt alles hebben geprobeerd om me te redden en het is niet gelukt dan mogen ze mijn organen hebben.

  • avatar
    EminasLifestyle

    Ik kan me voorstellen dat dit altijd lastig is. Ik moets er ook een paar jaar over na denken. Ik heb nu ingevuld dat mijn man beslist wat er gebeurd. En met hem besproken wat ik wel en niet wil hebben. Ik vind het ook geen fijn idee dat ik straks helemaal “kaal geplukt” wordt. Maar belangerijkst organen omgen we wel gebruiken.

  • avatar

    Ik ben wel donor. Maar ja of nee, het belangrijkst vind ik dat je kiest. Nee is ook prima, als je er maar over nagedacht hebt. En dat heb je duidelijk, dus top!

  • avatar
    Lisa

    Ik denk dat ik het ook niet zou willen! Goed dat je zo bewust hebt nagedacht en gekozen.

  • avatar
    Nathalie

    Ook ik ben donor, net als veel mensen die reageren. Ik geloof er niet in dat er iets na de dood is, maar als het wel zo is, denk ik niet dat we ons lichaam nodig hebben. Anders zou cremeren bijv. toch ook erg onhandig zijn? Uiteraard is het ieders vrije keuze. Ik vind wel dat iedereen die keus moet maken, zoals jij ook al typt. Anders moeten je nabestaanden op een voor hen al heel emotioneel moment zo’n lastige keus maken. Het is fijn als jij dat dan al hebt gedaan.

  • avatar

    Ik twijfel nog! Ik vind het echt prima dat ze mijn organen gebruiken, ik kan er immers een ander mee helpen! Maar van tevoren kun je natuurlijk niet weten waar je organen naartoe gaan. Ik bedoel, ze kunnen ook naar een pedofiel gaan of een zware crimineel, je weet het niet… Dat vind ik wel een vreselijke gedachte. En de manier waarop ze je opensnijden gaat ook niet respectvol heb ik gehoord.

  • avatar

    ik ben zelf wel orgaandonor(alleen mn huid en ogen niet dat vind ik een heel naar idee, brrr) maar respecteer ieders keuze. Vind het heel goed dat je de keuze hebt gemaakt. Mocht er ooit iets gebeuren, wat je natuurlijk niet hoopt, schep je niet je nabestaanden op met die beslissing maar is het echt jouw beslissing geweest. In mijn ogen is het dsn ook heel belangrijk om je ook te registreren als je het niet wilt!

  • avatar

    Ik vind het ook een eng idee, maar ik ben wel donor omdat ik daar anderen mee kan helpen. Er zijn wachtlijsten voor organen en hoe erg zou het zijn als ik overlijd doordat er geen gezond orgaan voor mij beschikbaar is, mocht dat ooit voorkomen. Liever niet natuurlijk, maar dan zou ik ook héél gelukkig zijn als iemand dat voor mij zou doen. Dus ik denk niet teveel na over dat idee en heb ja aangevinkt!

  • avatar

    ik ben wel donor. Ik leef niet meer en ik vind het dan des te fijner dat er iemand dankzij mijn organen wél leeft. Bovendien; stel je voor dat jij ooit een orgaan nodig hebt. Dan ben je maar al te blij dat iemand wel ‘ja’ heeft aangevinkt. Toch is dit een onderwerp waar iedereens mening gerespecteerd moet worden.

  • avatar
    Robin

    Ik ben wel donor. Als ik dood ben heb ik er niet meer aan en als ik daarmee iemands anders leven kan redden… Misschien wel een jong meisje dat dankzij één van mijn organen gelukkig oud kan worden. Ik denk ook niet, mocht er iets na de dood zijn, dat je dan nog wat aan je organen hebt. Ik zie dat eerder voor me dat je ziel het lichaam verlaat en je niks meer aan je ‘oude’ lichaam hebt.

  • avatar

    Ik ben ook geen donor, er wordt bij ons ook niet echt naar gevraagd.
    Behalve als het om bloed gaat, ik denk dat ik dat wel zou doen!

  • avatar
    Manon

    Ik ben nog geen donor, ik weet het eigenlijk ook gewoon niet. Ik zit een beetje te twijfelen ook om jou redenen, maar eigenlijk redt je daar ook wel weer een leven mee.

  • avatar
    Anouk

    ik ben wel donor. Ik vind het heel bijzonder en interessant dat iemand verder kan leven met mijn organen. Mijn lichaam heeft het niet meer nodig dus waarom zou ik het dan nog voor mezelf houden? Dat is de vraag die ik mezelf stelde en ik heb ja aangekruist

  • avatar
    Nicole

    Ik ben ook geen donor. Om een reden die ik hier niet kan en ga vertellen ivm de reacties en omdat ik niet weet wat mijn nabestaande later willen. Lijkt me niet fijn als hun er moeite mee hebben en ik heb ervoor gekozen.

  • Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn aangeduid met een *.

TOP